Perşembe, Ağustos 31, 2006

Safranbolu - Amasra Gezi Notları

Evet bu aralar bir gezentilik durumum var. Blogum da bir gezi blogu olarak kariyerinde ilerlemekte. Ama elden ne gelir. Yaz, her fırsatta kaçmak lazım Ankara'dan. 30 Ağustos da böyle bir fırsattı. Son iki üç senedir gitmediğim Safranbolu Amasra tarafını dolandım da geldim. Safranbolu'da arasta'daki kahvede kahvaltı sonrası çayımı içip gazete keyfi yaparken, bir yandan çarşı esnafının dükkan açmalarını izledim. Safranbolu Amasra arasındaki pek güzel kara yolunda çınarların arasında araba kullandım. Amasra'da tekne turu yaptım (Not: Datça'dan sonra Karadeniz yalan.). Çınar'da oturup barbun yedim. Eh bu kadar da yeter diyip dönüp geldim.
Yeri gelmişken. Pazar günü de Hamburg'a uçuyorum. 10 günlük bir iş gezisi. Hamburg maceralarım burda, bu blogda, çok yakında... :)

Cumartesi, Ağustos 26, 2006

Ne doğan güne hükmüm geçer

Ah! Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur.
Ah! Aklımdan ölüm geçer,
Sonra bu bahçe, bu nur, bu kuş...
Ve gönül Tanrısına der ki:
"Pervam yok, verdiğin elemden,
Her mihnet kabülümdü,
Yeter ki, gün eksilmesin, penceremden."
Ellerine sağlık Emel Sayın ve Timur Selçuk'un. Emel Sayın Münir Nurettin Selçuk Söylüyor diye bir albüm hazırlamışlar. Dün gece rastladım ideefixe'de dolaşıp yeni neler var diye bakınırken. Bügün hemen koşup aldım Dost'tan. Emel Sayın'ın billur gibi sesinden Münir Nurettin klasikleri. Neleri söylemişler ki; Ne Doğan Güne Hükmüm Geçer, Aziz İstanbul, Erdi Bahar, Endülüste Raks...

Tutamadım kendimi yazıya Cahit Sıtkı'nın şiirinin adını verdim. Ne kadar güzel geliyor Cahit Sıtkı, Ümit Yaşar, Yahya Kemal Münir Nurettin'in ezgileri ile. Dinletenlerin ellerine sağlık yeniden.

Salı, Ağustos 22, 2006

Gece Melek ve Bizim Çocuklar

Atıf Yılmaz'ın kaybının ardından birkaç filmini almıştım. Bir zamandır evde, sehpanın üzerinde duruyorlardı. Ancak sıra geldi ya Gece Melek ve Bizim Çocuklar ile başladım bugün seyretmeye başladım aldıklarımı. CD'nin arkasında yazan tabir ile kaldırım yosması Serap'ın hikayesi. Beyoğlu'nun arka sokaklarını anlatan bir film yapılmaya çalışılmış. Bilemedim çok, sevemedim de galiba. Sıradışı, kenardaki, itilmiş hayatları anlaran çok iyi filmler yapıldı, seyrettik bu arada sanırım. Hemen aklıma Zeki Demirkubuz'un Masumiyet'i, efendime söyleyim Serdar Akar'ın Gemide'si veya Derviş Zaim'in Tabutta Rövöşata'sı geliyor. Bu saydılarımdaki samimiyetten, sinema dilinden, anlatımın sizi sarmasından eser yok. Çok seksenler gibiydi film. Belki'de kenardakileri anlatmayı deneyen ilk filmlerden olmasından belki filmi yapanların çektikleri filme çok yabancı olmalarından bilemedim. Burnu büyüklük değil yaptığım ama Türk sineması 93'den bu yana çok yol almış. Nacizane izleyici görüşüm.

Pazar, Ağustos 20, 2006

Datça notları...

2006 tatilimin son notları Datça ile ilgili. Datça şehir içini ne yalan söyleyeyim sevmedim. Sevemedim. Beton yığınıydu. Çok katlı apartmanlardan geçirmiyor. Hepsi bir alem. Herşey turistik. Yıllardır aklımdaki o şirin sahil kasabası imgesi yıkıldı. Ben daha çok Kaş gibi veya ne bileyim Dikili/Çandardlı gibi hakikaten ufak bir tatil kasabası beklerken karşıma kış nüfusu 2500 olan bir kasaba çıktı.
Ama Eski Datça'nın hakkını bermek lazım. Eski Datça, Datça merkeze benim tahminin 4-5 km uzakta, denizden içerde küçük bir yerleşim. Taş evleri saran begonviller arasında yürürken büyüleniyorsun. Can Yücel'in evi de bu yerleşim de. Tam mezarının başında anma yapılırken biz de evine gittik Can Yücel'in. "İyi ki vardın" dedik ve döndük. Bir de karar verdik bir daha Datça'ya gelinir ise illa ki de Eski Datça'da kalınacak.

Cumartesi, Ağustos 19, 2006

Tekne tatili notları...

Birbirimiz ikna etmek hiç zor olmadı. Hiç birimiz tekne tatili yapmamıştık ve nerak ediyorduk. Mehmet görevi üstlenip hemen bir tekne buldu. Ben madem tekne tatiline gidiyoruz diye Tekne Tatili blogunu açtım. Yok 15 metreye 10 kişi nasıl sığar, yok elektriksiz hayat neye benzer, efenim tekne ne kadar su alıyor ki diye tartışırken kendimizi tekne'de bulduk. İlk iki gün 9 kişi ile başlayan maceramız 7 kişi ile devam etti.
İlk olarak tüm gezimiz boyunca bizi misafir eden Archipel isimli teknenin sahibi, kaptanı Ender'e burdan selam etmek istiyorum. Ender Kaptan uzun yıllardır artık içselleştirmeye başladığım "işini seven esnaf yokyur" yargıma inat işi hem çok iyi hem de çok severek yapan bir kaptan.

Tekne'nin en keyifli yanı teknenin önünde, arkasında, sağında, solunda ikli, üçlü, çoklu yapılan sohbetlerdi. Bir elde bira bir elde sigara ne olacak türk sinamasının halinden fen lisesi anılarına uzanan uzun sohbetler.

Bunun yanında geceleri mehtap altında uyumak, sabah yüzünü yıkamak için denize girmesi, gün boyu çakır keyif dolaşması, birbirinden güzel koylarda yapılan şnorkeller, tutulan balıklar, içilen rakılar da cabası. Her gün birimiz diğerlerine "kesin tekne almamız abi" uzun konuşmalar yaptı. Kaptan artık bize olmaz koçum bakamazsınız sor olur demekten yorulmuşken fikrimiz değiştirdik ve koy almaya karar verdik.

-Kaptan bu koyu kaça alırız?

-40-45 milyara bağlarız Mehmet

-E ne duruyoruz alalım inince, Datça'da koy'umuz olsun.

Perşembe, Ağustos 17, 2006

Sıcaaaakk.....

Sıcaktı.
Sıcak.
Sapı kanlı,
Demiri kör bir bıçaktı sıcak.


Nazım Hikmet Ran

Bozcaada Notları

Bu seneki yıllık izinin ilk durağı Bozcaada idi. Arkadaşlar arasında gidenler anlata anlata bitiremiyorlardı. Bana da adada tatil yapma fikri pek hoş geliyordu. Kattım önüme Bilge, Emrah ve Didem'i düştük yollara.

Sözlükte "feribotla yanaşırken pek sevimli gelmeyecek size boz bir ada göreceksiniz karşınızda, anlata anta bitiremedikleri ada bumu diyeceksiniz" temalı bir yazı vardı ya biz ancak son vapuru yakalayabildiğimiz için gece gördük adayı ilk. Feribottan inince sokaklar kendine çekti bizleri. Arabayı, eşyaları pansiyona bırakıp attık kendimizi limandaki bara. Sonradan öğrendikki adadaki tek bar da burası. Tüm geceler aynı mekanda sonlandı.

Ertesi sabah aylardır doyasıya denize girmemiş olmanın motivasyonu ile plaja sürdük atımızı kahvaltıdan hemen sonra. Unutmadan hemen yazayım kaldığımız pansiyonda (Kale Panisiyon) kahvaltı çok güzeldi. Kahvaltıda sorduk pansiyonun sahiplerine nerede denize girilir adada diye. Ayazma diye bir plaj var ama bu gün pazar çok kalabalık olur dediler, siz en iyisimi şemsiye alıp koylardan girin diye de salık verdiler. Biz genede bir kalabalığını görelim diye Ayazma'ya gittik bir de ne görelim adalının kalabalık anlayışı ile metoropol insanınınki arasında uçurumlar. Ayazma hakikaten güzel bir plaj. Uzun bir kumsalı var. Yannız ufak bir problemi var adanın denizinin. Çok soğuk. Ben egenin suyuna alıkınımdır bana bile çok soğuk geldi.

Ayazma'da denizin ortasında bir kayalık var. Oraya kadar yüzdük. Ayaktakiler biziz. Ayazma dışında bir çok irili ufaklı koy var. Gidenlere Akvaryum koyuna'da uğramalarını tavsiye ederim.

Yemek içmek pek keyifli idi adada. Naif bir ege mimarisi içinde zeytinyağlılar, balıklar, şaraplar. Borani, ebegümeci, deniz börülcesi, normal börülce, asma yaprağında sardalya hepsinden yedim. Hepsi güzeldi.

Son olarak da rüzgar santralinden bahsetmek istiyorum. Bazı makinalar fetiştir ya hani. Seyretmeye doyamazsınız. Bunlarda onlardandı. Kocaman ama hakikaten kocaman pervaneler, üzerelerine vuran rüzgar ile dönüyorlar. Sadece dönseler iyi birde rüzgarla birlikte bir şarıkı söylüyorlar. Çok hoş bir rüzgar sesi vardı. Adaya gidenler erinmesinler gidip görsünler derim.

Perşembe, Temmuz 27, 2006

İşlemci Katili


Efenin yok öyle şekilli bir işlemci fanı gördüm, hemen şunu bir takıvereyim de bilgisayarım ne kadar sessiz olacak, nasılda soğuyacak felan demeyin. Sakın ha. Ne mi oldu, eski fanım sökerken kendisine yapışık olan cpu ile birlikte elimde kaçtı ve düştü. Sonra ben birşey olmamış gibi onu takıp bilgisayarı çalıştırmaya kalkınca, meret çalışmadı. Allah işlemci gitti diye bilgisayarcıma koştum. (Ailemizin bilgisayarcısı Burak, Tetra Bilgisayar) Yeni işlemciyi taktık, bir de ne görelim anakart da gitmiş. Neyse Allahtan anakartım garanti kapsamındaymış da ekonomik gedik çok büyümedi, fakat ne çare ki tatil öncesi sabahın 2'si oldu ben hala sistem kuruyorum.

Pazar, Temmuz 23, 2006

Hale Gür, Ege'in Altın Sesi

Günlerdir, durup durup Hale Gür'den Yür Dilber Yürü Saçın Saz Gibi türküsünü dinliyorum. Hali hazırda bu kadar çok Hale Gür dinliyorken iki satır da ben ekleyim internet'e Hale gür hakkında. Çocukluğumdan bir sima Hale Gür. Zihnimdeki görüntüsü de tam da yandaki resimdeki gibi, 80'lerden kalma. 80'lerde başlayan festival furyasından Sındırgı'da nasibini almış ki, her sene Halı Festivali düzenleniyordu. O festivallerde de illa ki bir tane assolist konseri oluyordu. Hale Gür'de Sındırgı Halı Festivalinin bir kaç defa assolisti olmuştu.
Pek sevilir Sındırgı'da Hale Gür. Yaşlılar, radyo ile büyümüş olanlar, zaten tanırlar kendisini İzmir radyosundan. Radyo da bizim oraların türkülerini söylüyor diye bilirler isimini. Köye Amcama veya Halama gittiğimde de, tütün dizerken dinnenen kasetlerin arasında görürdüm, mahalli sanatçıların kasetleri ile birlikte.
Annemlerin akranı Hale Gür. 51'de doğmuş. 70'lerin başından itibaren İzmir radyosunda çalışıyormuş. Halen de Karşıyaka Belediye Konservatuvarında şeflik yapmaktaymış. Bir site var kendisi hakkında daha detalı bilgi edine bileceğiniz ve siteyi okurken de bir kaç tane türküsünü dinleyebileceğiniz. http://www.halegur.tr.gs/ İlgilenenlere tavsiye ederim.

Perşembe, Temmuz 20, 2006

Gece ve Portishead

After time the bitter taste
Of innocence decent or race
Scattered seeds, buried lives
Mysteries of our disguise revolve
Circumstance will decide
These sour times
Who oo am I, what and why
Cos all I have left is my memories of yesterday

Cumartesi, Temmuz 15, 2006

Software Art

Sabah Ortadoğuda neler oluyor diye bir yabancı kaynaklara bakayım dedim. Yok CNN ne diyor, BBC ne diyor derken MSNBC'nin sitesinde fotograflara bakmaya başladım. Ekranda bir savaş fotografı var ama bir sıkıntı var sanki, birşeyler garip geliyor bana. Hemen farkettim ki MSNBC savaş fotograflarının altına, herhangi bir haber fotografına yaptığı gibi reklamlar yerleştirmiş. Aklıma hemen software art (Yazılım Sanatı) geldi. İki farklı kaynaktaki malzemelerden bir sayfa hazırlayan kod, haber okuyucusuna İRONİK ve ABSÜRD bir sunum hazırlamış. Yani sanatsal ürün kod tarafından oluşturulmuş. Aynı malzemeler kullanılarak benzer bir ürün tüketim toplumuna ve savaşa eleştirel gözle bakan bir sanatçı tarafından üretilip müzelerde sergilenebilirdi de. Buyrun bir kaç örnek;

Savaşta evi yıkılanlara çok uygun koşullarda kredilerimiz var ...

Savaştan AlaskaAir ile kaçın...

Operasyonda sadece illy içilir ...

Çarşamba, Temmuz 12, 2006

Cocorosie

Bugünlerde elime aldığım her gazetede onların adı geçiyor. Sierra ve Bienca. 20li yaşlarda iki kız kardeş. Bu popüleritenin sebebi İstanbul Caz Festivaline teşrif ediyor olmaları. İyi ki popülerler, iyi ki teşrif ettiler de tanıdık onları. İlk albümlerini " la maison de mon reve" buldum, dinledim. Bambaşkalar. Kelimenin tam anlamı ile bambaşkalar. Tanıdık melodiler, opera vokelleri, bildik gitar ve piano tonları arkasına eklenmiş raslantısal kaynaklı düzensiz ritimler, gürültüler. Ekşi sözlükte şöyle bir yorum var kızlar hakkında, pek beğendim;
sanki 2 sevimli ablam varmış da pazar sabahını, gecelikleriyle ve dağınık saçlarıyla salonun penceresi önünde şarkı söyleyerek ve etraftaki aletlere de şarkı söyleterek geçirmeye karar vermişler.ilk albümlerini dinlerken hissettiğim şey tam olarak buydu.

(adalita, 23.10.2005 18:24)

Pazartesi, Temmuz 10, 2006

DADA hiç bir anlam taşımaz



"Bir sanat yapıtı, yasa gereği, nesnel olarak, herkes için hiç bir zaman güzel değildir. Demek ki eleştiri gereksizdir, eleştiri her birey için, yalnızca öznel olarak, ve en küçük bir genel nitelik taşımaksızın vardır. Bütün insanlığın ortak psişik temelini bulduk mu sanıyorsunuz? İsa'nın girişimi ve kutsak kitap, geniş ve iyilikçi kanatların altında şunları gizler: boklar, hayvanlar, günler. Şu sonsuz, biçimsiz çeşitlemeyi yani insanı oluşturan kaosa düzen vermeyi nasıl isteyebiliriz ki? "Komşunu sev" ilkesi bir ikiyüzlülüktür. "Kendini tanı" bir ütopyadır ama daha kabuledilebilir niteliktedir çünkü içinde kötülüğü de barındırır. Acımak yok. Katliamın ardından bize arınmış bir insanlık umudu kalır."

Dada Manifestosu Tristan Tzara (1918)

Şamil bugün bir sohbet esnasında "Ne demek Umut DADA?" diye sorunca eve gelip kütüphanedeki kitapları karıştırmaya başladım. Tristan Tzara'nın Dada Manifestoları kitabını baştan sona göz bir gezdirdim. Nedir DADA? sorusunu bir kenara bırakdım ve yukarda bir parçasını koyduğum manifestonun 90 yıl sonra bugün hala ne kadar güncel olduğunu düşündüm kaldım.

Pazar, Temmuz 09, 2006

Ankara'dan İstanbul Caz Festivali

Evet, evet, doğru tahmin ettiniz. Ben de İstanbul'u kıskanan Ankaralılarıdanım. Kardeşim bu bir değik iki değil. Bir festival biter diğeri başlar. Festival olmadı Roger Waters'ı çağırırlar. Ankaralıları hasetlerinden çatlatacak bir şey illa ki bulurlar.
5 Temmuz sabahı 07:30 sularında işe gitmek üzre servisime binmeden bir Radikal aldım. Bilen bilir, işyerim dağın başında, yol uzun, bari memlekette neler dönüyor bir göz gezdireyim gibi bir masum bir amaç içindeyim. Bir de ne göreyim Radikal, İstanbul Caz Festivali eki vermiş. İlk sayfadan son sayfaya hasetimden çatladım.
E Ankara'dan festivale iştirak etmenin bir yolunu bulmak lazımdı. Buldum. Şu anda tam da onu yapıyorum. Festivale katılanların mp3'leri eldekilerden, eşden dosttan olmadı netten derlendi toplandı. Bu Pazar öğleden akşama bunlar dinliyorum. Kimler yok ki? Diana Krall, Chris Botti, Madeleine Peyroux, Raul Midon, Yerba Buenna, Charles Lloyd diye uzuyor liste...
Sakın ha, "Züğürt tesellisi" gibi fısıltılar duyuyorum. Duymamış olayım.

Salı, Haziran 27, 2006

Fotograflarla İngiltere Seyahatim

Trenlerde geçti hayatımız bu İngiltere seyahatinde. Basingstoke diye bir kasabada kalıp Hook diye bir kasabada toplantılar yaptık. Hergün iki sefer trene bindik. Basingstoke'ta Oakley House diye bir guesthouse'da kaldık. O civarda devletin verdiği harcirahla kalabileceğimiz başkacana da bir yer yoktu aslında. Giderken içimizde bir şüphe yoktu desem yalan olur ama beklediğimden çok daha iyi çıktı pansiyon.
Toplantılardan öncesinde yarım gün sonrasında ise iki günü Londra'da geçirdim. Tube ile gezmeyi pek seviyorum ya onu da bol bol yaptım. Bu sefer inanılmaz bir şekilde kah "planned engineering work" kah "strike" yüzünde gecikmesi, rezilliği boldu metronun.
İlk yarım günü gene parklara ayırıp, sabah 3 de başlayıp Londra saati ile 10 da biten yolculuğun yorgunluğunu Green Park'ın çimlerinde uyuyarak attım.
Sonraki iki günü ise müze gezmeye adadım. Adadım dediysem çok değil anca 4 tane müze gezebildim. National Portraits Gallery, Photographers Gallery, British Museum ve Tate Modern.
Fotograf'a doydum desem yalan olmaz. Hem National Portraits Gallery, hem Photographers Gallery hem de Tate Modern beni pek memnun etti. Zaman bulabilirsem, gezdiğim fotograf sergileri ile ilgili de birkaç birşey yazmak istiyorum. British Museum ise tam bir şaşkınlıktı benim için. Müzede "British" hemen hemen hiç birşey yoktu. Ortadoğu (Anadolu'da dahil tabi buna), Mısır, Yunanistan ve İtalya'dan "çalınan" veya İngilizlerin deyimi ile hibe alınan, bağışlanan tarihi eserler ile dolu kocaman bir müze. Tarih ait olduğu topraklardan koparılıp bambaşka bir ortamda sunulunca bana çok etkileyici gelmedi. O anki şaşkınlık ve sömürgeciliğe karşı olan sinirimden de böyle hissetmiş olabilirim.
Tate Modern'e gelince. İçindeki birbirinden önemli ve güzel bir sürü modern sanat yapıtı dışında binası çok ama çok etkileyici idi. Bizim Ankara Havagazı Fabrikasını yıkmamıza karşın, Londralıların şehrin içindeki bir fabrikayı dünyanın önemli bir modern sanat müzesi haline getirmeleri. Üzerinde biraz düşünmek lazım.

Tekne tatili için blog açtım

Bu sene yıllık izinde yapacağımız tekne tatili için blog açtım. Planlama aşamasından dönüşe kadar bloglamaya ve bloglatmaya çalışacağım. Bakalım başarabilecek miyiz?

Cumartesi, Haziran 17, 2006

Haziran'da Londra

Nasılsa dönünce uzun uzun yazacağım ama gene de hazır interneti yakalamışken, buradan bir "ce eeeee" demek istedim.
Bu seneki Londra faaliyetleri; uzun uzun yürüyüşler, Green Park'ta uyku. Bol bol bira. Bol bol fotograf. National Portraits Gallery, Photographers Gallery ve British Museum ziyaretleri. Denk düşerse yarın da son dakikada Tate Modern. Gönül daha ne ister.

Pazartesi, Haziran 05, 2006

Sücayi Abi ve Sekiz Köşe


Sücayi Abi babamın şapkacısı. Ne demek babamın şapkacısı? Babamın yıllardır kullandığı sekiz köşeli şapkaları Balıkesir bölgeside diken (dikebilen) tek terzi. Babamların nesli ile kullanımının sona ereceği, Sücayi Abi gibi zaanatkarlar ile birlikte de üretiminin sonra ereceği bu sekiz köşe şapkanın hikayesini belgelemek istedim. Hem konu ilgimi çok çekiyordu, hem de bu iş ne zamandır denemek istediğim foto röpörtaj için güzel bir fırsattı. Ben babamdan rica ettim, babam da Süyayi Abi'den. Hafta sonu Balıkesir'e gittiğimde, Sücayi Abinin dükkanında genelinde şapka özelinde sekiz köşe şapka üzerine uzun uzun sohbet ettik. Bir kumaşın nasıl şapka haline geldiğine şahit oldum. Fotografladım.

Sohbetimiz çok keyifliydi. Fotograflar güzel gözüküyor. Şimdi sırada babamla birlikte çektiğimiz fotografları ve konuştuklarımızı kullanarak bir yazı ortaya çıkarmak var. Hadi bakalım bunu becerebilecek miyiz?

Perşembe, Haziran 01, 2006

Tez İzleme Görüşmem


Hayatımda bu kadar öneme sahip olan bir toplantıyı nasıl olur da bloguma yazmam. Altı ayda bir ağzımdan çıkan iki cümleden birinin konusu illa ki bu toplantı oluyor. Bu toplantıları hatırlamak için bu dönemki toplantıya (bugün saat 13:30'daydı) fotograf makinamı da götürdüm. Üç beş fotograf çekip "Tez İzleme Görüşmelerimi ölmüsüzleştirdim." :)